ما را به مستى افسانه كردند / 2 / 574 ما را به منبع عقل مترسان و مى بيار / 1 / 457 ما مريدان رو به سوى كعبه چون آريم چون / 1 / 295 مبين به سيب زنخدان كه چاه را راه است / 1 / 779 مبين حقير گدايان عشق را كين قوم / 1 / 148 مدار دانش خود از كسى دريغ و بگو / 2 / 353 مرحبا طاير فرخ رخ فرخنده پيام / 2 / 259 مرگ اگر مرد است گو پيش من آى / 2 / 166 مشو فريفتهء رنگ و بو قدح دركش / 2 / 373 مقام امن و مى بىغش و رفيق شفيق / 3 / 871 مه مه اى طوطى سخن بسيارند / 26 / 955 ميان طاعت اين دو تفاوت است بسى / 1 / 293 مى خواه و گل‌افشان كن از دهر چه مىجويى / 3 / 496 ناموس عشق و رونق عشاق برده‌اند / 3 / 48 نخست موعظه پير مجلس اين حرف است / 1 / 228 نشان اهل خدا عاشقى است با خوددار / 1 / 458 نصيب ماست بهشت اى خداشناس برو / 1 / 200 نظر را نغز كن تا نغز بينى / 1 / 399 نفس باد صبا مشك‌فشان خواهد شد / 3 / 285 نقد صوفى نه همه صافى و بىغش باشد / 3 / 228 نقدها را بود آيا كه عيارى گيرند / 2 / 878 نكته دل‌كش بگويم خال آن مهر و ببين / 5 / 840 نكهت جان‌بخش دارد خاك كوى دلبران / 2 / 238 نمىيابم از همدمان هيچ بر جاى / 3 / 290 نواى بلبلت اى گل كجا پسند افتد / 1 / 185 نوبهار است در آن كوش كه خوش دل باشى / 2 / 535 نور خدا نمايدت آينهء مجردى / 1 / 260 نه من ز بىعملى در جهان ملولم و بس / 1 / 720 نيكى پير مغان بين كه چو ما بدمستان / 1 / 233 واعظان كين جلوه در محراب و منبر مىكنند / 2 / 229